ISBN	90-245-4619-2	Auteur	Katherine KERR
Publicatiejaar	2002	Uitgeverij	Luitingh-Sijthoff
Aantal Pag.	0	Reeks	De Drakenmagiër
Vertaler	Carla Benink	Illustrator	Les Edwards

Onbeantwoorde liefde

Vrouwen zijn sterker in hun liefde dan mannen, zelfs al is die onbeantwoord.

Het boek kan geplaatst worden in de Deverry-reeks. Kerr begon aan de Deverry-cyclus in 1982 met het noteren van wat ideeën en kreeg een zondvloed van gedachten en mogelijke plots. Deverry is gebaseerd op Keltische legendes met een zware joodse inslag.

De karakters in Deverry worden steeds herboren. Nevyn: de dweomer in dienst van prins Maryn. Lilli: dochter van een kwaadaardige heks. Wordt de leerlinge van Nevyn. Is de minnares van prins Maryn, maar breekt met hem. Om een betovering van haar moeder te breken, sterft ze aan tering. Later wordt ze herboren als Niffa. Prins Maryn: gehuwd met prinses Bellyra. Wordt later herboren als Yraen. Archetype van de achteloze regeerder die niet weet welke gevolgen zijn daden kunnen hebben. Prinses Bellyra: gehuwd met Maryn. Wordt valselijk beschuldigt van overspel maar vrijgesproken. Ze pleegt zelfmoord omdat de vernedering voor haar te zwaar is. Wordt later herboren als Carramaena. Maddyn de bard: Zilverdolk in dienst van Maryn. Valt verliefd op Bellyra. Na haar dood verlaat hij het hof, verbitterd. Wordt later herboren als Rhodry. Is de eeuwige beschermer. Branoic: geliefde van Lilly. Zijn beste vriend en heer is zijn rivaal. Hij sneuvelt tijdens de strijd. Oggyn: de corrupte raadsheer die op zoek is naar het ultieme geluk en denkt die te vinden onder de vorm van macht en geld. Pleegt zelfmoord nadat hij zich realiseert welk kwaad hij heeft aangericht. Dallandra: dweomer die Niffa opzoekt om haar te onderwijzen in de dweomermagie.

Het boek is eigenlijk onderverdeeld in twee delen. Het eerste deel speelt zich af in het voorjaar van 850 in Dun Deverry. Het heeft iets mee van een tragisch liefdesverhaal. Het verhaal vertelt over de prins Maryn die een verhouding heeft met de leerling van de dweomer Nevyn, Lilli. Dit uiteraard tot groot verdriet van zijn vrouw, de prinses Bellyron. De prins heeft een groep wachters, een soort praetoriaanse wacht, die de Zilverdolken worden genoemd. Een van de Zilverdolken, Branoic, ziet dat de raadsheer Oggyn zich laat omkopen om een smekeling bij de prins te laten komen en beschuldigt hem in het openbaar van corruptie. De prins is niet mals voor hem en laat zijn Zilverdolk en tevens bard, Maddyn, een schimplied zingen voor iedereen over Oggyn. Oggyn, zwaar vernederd, besluit wraak te nemen. De prins trekt ten strijde tegen Braemys. Tijdens het opmaken voor de veldslag raakt Maddyr vergiftigd door het eten van verdorven voedsel. Met een voedselvergiftiging trekt hij terug naar Dun Deverry. Oggyn wordt beschuldigd van de vergiftiging, maar men kan niets bewijzen. In Dun Deverry houdt Maddyn de prinses gezelschap, waarop hij in het geheim verliefd is. De prinses heeft een speciale bezigheid, namelijk het ontdekken van geheime gangen in het kasteel. Ze trekt er vaak alleen zonder gevolg op uit. Tijdens een van haar nachtelijke uitstapjes volgt Maddyn haar om haar te beschermen. Ze ontmoeten elkaar en het komt bijna tot een kus. Net op het betoverende moment worden ze bijna ontdekt en vluchten de smederij binnen. Daar wordt de prinses gevonden door haar kamermeisjes die in paniek waren. Een van haar kamermeisjes, de praatgrage Degwa. Ze heeft een verhouding met Oggyn en vertelt hem op een bepaalde moment van de nachtelijke uitstap van de prinses en het feit dat de bard nergens gevonden kon worden op dat moment. Oggyn besluit wraak te nemen met die kennis. Ondertussen raken de twee legers slaags. Maryn wint de strijd, maar in het gevecht sneuvelt Branoic. Het leger keert terug naar het kasteel en Lilli is ontroostbaar. Niettegenstaande ze de minnares van de prins was, hadden Branoic en zij een relatie. Ze besluit om een punt te zetten, achter de relatie met de prins en breekt met hem. Oggyn komt in actie en beschuldigt heel diplomatiek de prinses van ontrouw (de pot en de ketel???). De prins laat Bellyra openbaar getuigen, wat een ongelofelijke vernedering is. De smid spreekt ten gunste van de prinses en Maryn gelooft zijn vrouw. Het is haar echter teveel vernedering en schaamte en ze stort zich van de toren te pletter. Oggyn pleegt zelfmoord als hij de omvang van zijn daden realiseert en Maddyn vertrekt van het hof. Lilli sterft aan de tering en voor de dweomer Nevyn is er niets meer dat hem aan het hof bindt en hij vertrekt ook. Later sterft de prins Maryn ook aan de tering, hij werd besmet door het minnekozen met Lilly. Het tweede deel speelt zich af in het voorjaar van 1118. Dallandra en Rhodry trekken naar Cerr Cawnen, waar de vrouw van de burgemeester blijkbaar de reïncarnatie is van Raena, de aloude aartsvijand van het duo. Rhodry wordt vergezeld door de draak Arzosah. Dallandra roept Evandar op die hen en een leger elfen leidt over de Moeder Aller Wegen. Tijdens hun reis worden ze overvallen door Raena die de Paardevolkers aanvoert. Ze kunnen echter de aanval afslaan en komen veilig aan in Cerr Cawnen. In de stad heeft zich ondertussen ook een andere karavaan aangemeld, die van de Gel da’Thae. De leidster van de karavaan is Zatcheka, de moeder van de bard Meer die meereisde met Dallandra en Rhodry, maar die gesneuveld is tijdens een van de gevechten. Ze brengen het droeve nieuws over aan de moeder. De Paardevolkers komen samen met Raena aan de poorten en vragen ook gastvrijheid. Ze worden binnengelaten, maar door een kleine schermutseling worden ze stad uitgewezen en kamperen ze buiten. Ze stellen voor om een bondgenootschap tegen de Gel da’Thae. Ondertussen maakt Dallandra kennis met Niffa, die ze zal opleiden als dweomer. Tenslotte komt het toch tot een openlijke strijd. Tijdens het beslissende conflict komt Shaetano tevoorschijn, de slechte broer van Evandar. Evandar valt hem aan en Shaetano vlucht en neemt verschillende dierengedaantes aan tijdens de achtervolging, alsook Evander. Raena toont haar ware aard, maar wordt opgemerkt door de draak die haar kan doden, maar niet vooraleer ze Rhodry dodelijk verwondt. Dallandra verliest op die dag twee van haar meest geliefden: Evander heeft tijdens de achtervolging met Shaetano al zijn machten opgebruikt en sterft om te worden herboren, terwijl Rhodry besluit om zijn stoffelijk lichaam op te geven en zich te metamorfoseren in een draak om het land te beschermen.

Katharine Kerr zegt van zichzelf dat ze een overtuigde feministe is en je kan die overtuiging duidelijk tussen de regels door lezen in haar boek. De vrouwen hebben een dramatische rol die eindigt in een tragedie, ze blijven rotsvast vasthouden aan de liefde, al is die onbeantwoord. De mannen zijn typische wezens die gebonden zijn aan het lot en hun grillen waartegen ze niets kunnen of willen ondernemen. De taal is eenvoudig en direct, geen lange passages met beschrijvingen van de wereld of uitdieping van de personages. Dankzij het systeem van reïncarnatie is dat laatste ook niet echt nodig, de lezer leert de personages kennen doorheen de vele boeken en kan voor zichzelf een duidelijk beeld opmaken van de mensen achter de namen.

Het boek is duidelijk een boek van het subgenre dat ik Vrouwenfantasy durf te noemen, dit zonder neerbuigend te doen natuurlijk. Zowel de auteur als de hoofdpersonage(s) zijn vrouwen en het is duidelijk een andere stijl dan hun mannelijke collega’s. Het boek bestaat uit twee duidelijk aparte verhalen, die aaneengeregen zijn door het systeem van reïncarnatie in Deverry. Het eerste verhaal kent een mooi en duidelijk verloop, het verhaal is meeslepend en kan zelfs een mooi sprookje genoemd worden. Het tweede verhaal valt een beetje in de schaduw van het eerste: het is een banale fantasynovel als dertien in een dozijn. Kerr neemt gelukkig niet haar toevlucht tot de deus ex machina van de magie, maar lost handig haar eigen plots op zonder gebruik te moeten maken van magie. Spijtig genoeg zijn haar plots niet echt ingewikkeld en vormen ze geen uitdaging voor de lezer noch voor de personages. Het eerste verhaal is duidelijk een aanrader, maar ik zou de moeite niet nemen om aan het tweede te beginnen.