ISBN	90-274-0015-6	Auteur	Julian MAY
Publicatiejaar	2001	Uitgeverij	Het Spectrum
Aantal Pag.	366	Reeks	De Kronieken van Rampart
Vertaler	Frans Hille	Illustrator	Tejo Hendriks

Zelfs de ‘rebel without a cause’ vecht voor de cause als de nood zich voordoet.

Wraak en verraad

De Aarde in de 23ste eeuw. Buitenaardse reizen zijn legio. Er is een Gemenebest van Menselijke Werelden ontstaan die geleid wordt door grote concerns. Politiek wordt in de eerste plaats bepaald door economische belangen. Maar er zijn ook niet-menselijke rassen die de planeten in de ruimte bewonen. Zo zijn er de Haluk, een volk van humanoïden die jarenlang strijd hebben gevoerd met de mensen. Nu wordt er echter, onder druk van de concerns, onderhandeld om een verdrag te sluiten.

Alle karakters die Julian May beschrijft, zijn gebaseerd op archetypes. Het zijn gewone mensen die in ongewone situaties terechtkomen en zich maar moeten redden. Door gebruik te maken van archetypes, kan iedereen de personages gemakkelijk identificeren met een bestaand persoon. Asahel Frost is de zoon van de eigenaar van het Rampart concern, het machtigste van de concerns. Hij is de eeuwige rebel die als een soort Largo Winch dankzij zijn vaders rijkdom avonturen beleeft die de wereld redden. Alistair Drummond: de Moriarty van het verhaal, de eeuwige tegenstander van Asahel. Eens de eigenaar van een concurrerend concern van Rampart maar tot de armoede gedwongen door een economisch duel die hij verloor met Asahel, is hij vastbesloten om zijn positie te herwinnen en tegelijk af te rekenen met Asahel.

De mensheid is niet meer de enige intelligente soort in het heelal, door ruimtereizen hebben de humanoïden kennis gemaakt met de andere volkeren die op enkele planeten huizen. Onder hen ook de Haluk, een oorlogszuchtig ras dat de mensen bestrijdt. Onder druk van de Grote Concerns heeft het Gemenebest van de Menselijke Werelden een verdrag gesloten met de Haluk. Het concern Rampart heeft net de strijd gewonnen tegen een hostile takeover van Galapharma, en mag volgens de regels het andere concern overnemen en integreren in zichzelf. De juridische overwinning is te danken aan de “heethoofdige eenling” Asahel Frost, zoon van de rijke industrieel Frost die het Rampart-concern bezit. Hij komt achter een complot van de Haluk, een buitenaards ras die sinds mensenheugenis in strijd is verwikkeld met de mensheid. Blijkbaar hebben de Haluk dankzij menselijke technologie een manier gevonden om Haluk te klonen naar exacte replica’s van mensen. En onder de nieuwe verdragen komen de Haluk zonder al te veel moeilijkheden overal vrij rond, waardoor hun plan een pak gemakkelijker wordt. Asahel wil de concerns en de mensheid waarschuwen voor het complot, maar bezit weinig of geen geloofwaardigheid na zijn vroegere exploten en zijn uitgesproken mening tegen de Haluk. Om bewijzen in handen te krijgen onderneemt hij een riskante reis naar de Halukplaneet. Hij komt te weten dat de Haluk bezig zijn mensen op sleutelposities te vervangen door Haluk-klonen. Maar, hij wordt gevangengenomen en de Haluk gebruiken hem op een misdadige manier. Hij wordt ook gekloond. Maar hij kan ontsnappen tijdens het kloningsproces en doodt zijn spiegelbeeld. Hij ontsnapt aan de Haluk en vangt de strijd aan tegen hen. Met de hulp van zijn ex-vrouw en enkele vrienden kan hij de concerns ervan overtuigen wat de Haluk van plan zijn en hun complot blootstellen. Alistair is nog meer op wraak belust en achtervolgt Asahel tot op zijn landgoed, waar de uiteindelijke strijd beslist wordt.

De stijl van het boek is onmiskenbaar dezelfde stijl als Amber van Roger Zelazny. Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van het hoofdpersonage in de ik-vorm. Zelfs het hoofdpersonage, Asahel Frost, doet een beetje denken aan Corwin van Amber, alhoewel deze laatste nog iets meer meedogenloos was dan Asahel. Het was alsof ik een symbiose las van De Gouden Halsring en Amber.

De stijl doet evenwel niets af aan de vlotheid waarmee je het boek leest. Ik heb het boek in drie dagen uitgelezen, het verhaal is spannend gemaakt, alhoewel ik toch wat meer zijplots had verwacht, en de sfeer die Julian May kan oproepen, komt comfortabel over. Het is een space opera, puur en simpel, en wie er voor is, zal het boek verslinden. Ik had evenwel de indruk dat Julian dezelfde “fout” gemaakt heeft als Tim Cockey in ‘The hearse you came in on’. Het verhaal wordt te omvangrijk, te groot voor het hoofdpersonage, en stilaan wordt hij gedwongen in de rol van een toeschouwer meer dan de rol van een actieve interactor te kunnen spelen. En het gevaar van teveel gebruik te maken van de deus ex machine komt dan heel dichtbij, spijtig genoeg ook hier. Als slotbeschouwing mogen we zeggen dat de Rampart-reeks een onderhoudende space opera is, niet uniek in zijn soort en zeker geen hoogvlieger. Persoonlijk zou ik hem niet aanraden aan mensen die geen liefhebber zijn van het genre, daarvoor is zijn kaliber te licht om die mensen de smaak te pakken te doen krijgen. Toch blijft het boek zelf en het verhaal leuk om lezen.