ISBN	90-225-3944-x	Auteur	Christopher PAOLINI
Publicatiejaar	2004	Uitgeverij	Uitgeverij-M
Aantal Pag.	448	Reeks	Eragon
Vertaler	Erica Feberwee	Illustrator	John Jude Palencar

Alagaësia is een fantasywereld die vroeger draken en drakerijders kende. Deze drakenrijders waren, net als in de reeks van Pern door Anne McCaffrey een soort van rechters en diplomaten. Maar een van hen keerde zich tegen de andere en al gauw ontstond er een bittere strijd tussen de drakenrijders. Het gevolg was dat er draken uitgeroeid werden en alle drakerijders behalve de aanstichter, Galbatorix.

Eragon: hoofdpersonage Saphira: draak die opgevoed wordt door Ergaon Murtagh: zoon van een van de verraders onder de drakentrijders, nu op de vlucht voor Galbatorix en zijn eigen verleden. Arya: Elfse die belast was met het bewaken van het ei van Saphira. Brom: oude verhalenverteller uit het dorp van Eragon

Eragon, een jonge dorpeling, ontdekt tijdens een van zijn zwerftochten een blauwe steen, dat later een ei van een draak blijkt te zijn. Het ei komt uit en hij noemt zijn draak Saphira. Maar dit gaat niet onopgemerkt en al gauw wordt hij achterna gezeten door Urgals (Tolkiens orken) en Ra’zac (Tolkiens Nazgul). Hij vlucht voor zijn leven samen met Brom, de oude verhalenverteller uit zijn dorp die blijkbaar meer is dan dat. Brom leert Eragon hoe hij zijn draak moet verzorgen en wat magie. Het mag dan ook geen wonder heten dat later blijkt dat Brom een drakenrijder was vroeger. Op hun vlucht ontmoeten ze Murtagh, een strijder die later de zoon blijkt van een van de verraders onder de drakenrijders. Hij helpt Brom en Eragon uit de klauwen van de Ra’zac blijven. Ze bevrijden ook een elfendame die het ei van Saphira moest beschermen. Na een strijd in de dwergenstad a la Moria besluit Eragon om zijn leven te wijden aan de goede zaak en te vechten samen met de opstandelingen tegen Galbaotirx en de afvalligen.

De schrijver is momenteel 19 jaar oud en het is duidelijk te merken aan de stijl. De woordkeuze is nog niet volwassen en de opbouw van het verhaal is te vlug en brengt geen enkele suspens.

De ouders van Paolini hebben een uitgeverij en ze hebben het boek van hun zoon in eigen beheer uitgegeven. Waarschijnlijk was dat de enige manier, want mocht dit boek via het normale circuit bij de uitgevers komen, zou het nooit een kans op publicatie hebben gehad.